Realizm i naturalizm
Realizm był głównym nurtem w pozytywizmie, pojawił się w latach 30 i 40 XIX wieku. Nurt literacki i metoda twórcza. Wczesny wariant realizmu to powieść tendencyjna i realistyczna. W powieści tendencyjnej pojawiają się hasła pracy organicznej i u podstaw. W realistycznej ukazane są bogate portrety psychologiczne, pokazane są problemy społeczeństwa. Pojawia się poetyka mimetyczna, czyli naśladowanie , odzwierciedlanie rzeczywistości przez pisarzy. Literatura miała być zwierciadłem odbijającym rzeczywistość. Pojawia się fikcja. Realizm był widoczny również w sztuce. Naturalizm natomiast pojawia się w latach 80. Twórcą był Emil Zola. Naturalizm odrzucał byt nadprzyrodzony. Naturaliści uważali, że człowiek jest częścią natury. Życie to był teren biologiczny, na tym terenie żyje i walczy o byt. Człowiek sam musi tam przetrwać. Jest podporządkowany wszelkim prawom natury. Jest zdeterminowany przez popędy. Człowiek występuje jako istota biologiczna. Inspiracją dla naturalistów była teoria determinizmu, czyli nic nie dzieje się bez przyczyny, wszystko ma swój skutek. Nie ma wolnej Woli. Występuje ciąg przyczynowo- skutkowy. Człowiek jest ograniczony przez prawa natury, prawa biologiczne, nie duchowe. Jest również zdeterminowany przez społeczeństwo, miejsce w którym się urodził (biedny, czy bogaty), przez geny. Twórcą determinizmu był Darwin. Naturalizm charakteryzował się w literaturze dokumentalizmem. Szczególną rolę odgrywała obserwacja. Skrajny mimetyzm to kolejna rola naturalizmu w literaturze. Głos ma bohater, ograniczona rola narratora. Nie ma komentarz od autora.
ciekawe informacje praca forum opinie Pozytywizm .